Mostrar mensagens com a etiqueta Dispersão. Mostrar todas as mensagens
Mostrar mensagens com a etiqueta Dispersão. Mostrar todas as mensagens

terça-feira, 12 de março de 2019

«Gure duintasuna ez dago salgai / Nuestra dignidad no está en venta»

[De Vari@s familiares y allegad@s de represaliados y represaliadas políticas vascas] Hau esanda, argitasun osoz adierazi nahi dugu senide moduan guk ez diogula inolako barkamen eskaerarik zor inori, ez dugula onartzen ETAren biktimen mina areagotu izana, eta salatzen dugula ETAren biktimen hainbat erakundek gure egoera kaskartzeko egindako lobby lana. Ez dugu onartzen ez dagokigun ardurarik eta are gutxiago gure senideen eta gure bizitzak izorratzen dituzten horien nahi ase ezinak kontentatzeko. Era berean, maite ditugun pertsonen ondoan egoten jarraitzeko konpromisoan berresten gara xantaia eta mehatxu guztien gainetik. Gure duintasuna ez dago salgai!
-
Dicho esto, queremos expresar con claridad que, como familiares, no le debemos ninguna petición de perdón a nadie, que no aceptamos haber aumentado el dolor de las víctimas de ETA, y que denunciamos el trabajo de lobby realizado por algunas asociaciones de víctimas de ETA para empeorar nuestra situación. No aceptamos ninguna responsabilidad que no nos corresponda y menos para contentar los deseos insaciables de aquellos que destrozan las condiciones de vida de nuestros familiares y las nuestras. Asimismo, nos reafirmamos en el compromiso de seguir al lado de las personas a las que queremos por encima de todos los chantajes y todas las amenazas. ¡Nuestra dignidad no está en venta! (lahaine.org)

sábado, 9 de março de 2019

«Si nos negamos no somos / Inor ez gara gure izaerari uko eginez gero»

[De Jon Iurrebaso Atutxa] Etxerat no ha reivindicado nunca la amnistía precisamente porque no correspondía a lo que pensaban y piensan que es su ámbito de actuación. Y ahora resulta que desean un abrazo fraternal con el sistema que mantiene encarcelados a sus familiares y que continúa ocupando y explotando a Euskal Herria.
-
Etxeratek ez du inoiz amnistiaren aldeko aldarrikapenik egin, bere jardun-eremuarekin bat ez zetorrelakoan edo ez datorrelakoan. Baina orain anaitasunezko besarkada bat eman nahi dio sistemari, senitartekoak oraindik espetxeratuak dituen eta Euskal Herria okupatzen eta esplotatzen duen sistema izanik, hain zuzen ere. (lahaine.org)

segunda-feira, 4 de março de 2019

Centenas de pessoas deram as boas-vindas a German Urizar, depois de 28 anos preso

Centenas de pessoas participaram este domingo, na Alde Zaharra bilbaína, no ongi etorri a German Urizar, que esteve preso quase 28 anos.
O ex-preso político bilbaíno teve palavras de lembrança para os companheiros de luta que deixou na cadeia, exigiu a libertação dos presos políticos bascos, insistiu na necessidade de continuar a lutar pela independência e pelo socialismo. Teve ainda palavras solidárias para com a Venezuela bolivariana.
Antes de que os presentes cantassem o «Txoriak txori», de Laboa, German Urizar gritou «Gora Euskal Herria libre eta gorria» [viva o País Basco livre e vermelho]. [Com contributos de Agustin Goikoetxea e de mais gente presente no ongi etorri.]

sábado, 2 de março de 2019

«Arzalluz, uno de los suyos»

[De Borroka Garaia] La ideología de Arzalluz era la ideología del dinero y tenía una base que bebía en gran parte del fundamentalismo religioso clásico anti-marxista (también común a la derecha española), pero debido a las especificaciones vascas y al interés de clase de las fracciones burguesas que el representaba vehiculizado de otra forma. Ya que esas fracciones pese a ser extensiones de la burguesía española, rivalizaban en interés económico en el reparto del pastel. Y Arzalluz siempre tuvo presente que la función del PNV ha sido vital para la estabilización española y para que no se abra paso una alternativa de ruptura independentista y socialista, lo cual le daba margen para nivelar negociaciones en beneficio propio. Algo de lo que también era consciente el Estado español.
[…]
Las palabras se las lleva el viento, lo que queda es la realidad material y las acciones.

Las de un estadista del Estado español. Y en la realidad material se quedaron (y aún continúan) el pacto de Ajuria Enea, la dispersión, la impunidad del terrorismo de Estado y las torturas, la ilegalidad de la autodeterminación vasca o la represión de la ertzaintza. Junto a desalojos en un país donde como ayer mismo un sin techo murió calcinado en Donostia mientras la burguesía se llena los bolsillos de lo que cada vez pierde más la clase trabajadora. (BorrokaGaraiaDa)

sexta-feira, 1 de março de 2019

Foi libertado o preso basco German Urizar, depois de 28 anos na cadeia

O preso bilbaíno German Urizar de Paz saiu da cadeia de Algeciras (Andaluzia) ontem de manhã, revelou a associação Etxerat. Familiares e amigos fizeram mais de mil quilómetros para o receber e o acompanhar no regresso a casa: a Alde Zaharra bilbaína.

German de Urizar passou quase 28 anos na cadeia. Em Junho de 1991, foi preso em Barakaldo (Bizkaia), por ligação à ETA. Tinha então 24 anos.

Tomando Altsasu (Nafarroa) como referência, estava preso a 1045 quilómetros de Euskal Herria, numa cadeia assim distante, e em primeiro grau. Actualmente, há mais cinco presos políticos bascos assim: Mikel Arrieta, Gorka Loran, Jon Igor Solana, Eide Perez e Unai Fano – este último deve ser transferido para a cadeia de Sória na próxima semana.

Dos prisioneiros bascos nos cárceres do Estado espanhol, quase 80 estão na Andaluzia (um terço), a 750-1100 quilómetros de Euskal Herria. Urizar nunca esteve numa prisão a menos de 500 quilómetros. Antes, passou por Carabanchel, Valdemoro e Almeria. / Ver: Berria

quarta-feira, 27 de fevereiro de 2019

Há 13 anos, o preso santurtziarra Igor Angulo aparecia morto na cadeia de Cuenca

Ler mais / irakurri gehiago @Barakaoss: «Egunkaria ireki eta Igor Anguloren eskela ikusi. 13 urte pasa dira iada bizitza lapurtu ziotenetik ziega ilun batean. Egun bat geroago Roberto Saiz galtzen zuen bizitza Aranjuezeko espetxean. Berri hauek Euskal Herri osoa astindu zuten. Bereziki Ezkerraldea.»

Ver tb.: «La Ertzaintza acosó alos familiares y amigos hasta el cementerio» (elperiodistacanalla.net)
En 2006 sucedió en Portugalete y Santurtzi… Cuatro días después de que Igor Angulo apareciera muerto en la cárcel de Cuenca (27.2.2006), el preso de Portugalete Roberto Sáiz falleció de un infarto en Aranjuez (3.3.2006), semanas más tarde de alertar a los médicos de que sentía dolor en el pecho.

El fallecimiento del preso politico se produjo cuando participaba en una encartelada en el patio en denuncia de la defunción del preso santurtziarra. Según informó Askatasuna, Sáiz se sintió mal en el transcurso de la protesta, avisó de ello a los demás presos vascos y se dirigió al baño, donde, al parecer, perdió el conocimiento.

segunda-feira, 4 de fevereiro de 2019

«Ante los tres accidentes provocados por la dispersión la última semana»

Son tres los accidentes de tráfico provocados durante la última semana por la política de dispersión del Estado español: los sufridos por familiares de Jesús Mari Etxeberria (Puerto III), Jon Mirena San Pedro (Herrera de la Mancha) y Luis Mariñelarena (Curtis).

Estos accidentes, sin embargo, no son consecuencia de la casualidad, sino del cruel chantaje al que los Estados español y francés someten a los presos y presas políticas. Los Estados utilizan a estos familiares con la intención de obtener las declaraciones de arrepentimiento de estos militantes políticos. Del mismo modo que a los presos enfermos les dicen «arrepiéntete o muere», al resto de presos y presas políticas les dicen «arrepiéntete o tus familiares lo pagarán con sangre». / Ver: amnistiAskatasuna 1 e 2

Iheskide – «Izenez eta izanez» [a 5 anos da morte de Arkaitz Bellon na cadeia de Puerto I]

Faz hoje cinco anos, Arkaitz Bellon, preso político basco natural de Elorrio (Bizkaia), apareceu morto na cela, na cadeia de Puerto I, na Andaluzia. Tinha 36 anos.
Os Iheskide, banda de punk de Elorrio, homenagearam-no com este tema, incluído no álbum Borrokak darrai.  
Ver: Familiares y amigos de Arkaitz Bellon: «La muerte de Arkaitz es consecuencia de lo ocurrido en los últimos trece años» (pakitoarriaran.org)

domingo, 3 de fevereiro de 2019

Em Gasteiz destacou-se a militância política de Oier Gómez e exigiu-se a libertação dos presos doentes

[Texto lido no final da manifestação convocada pelo Movimento pró-Amnistia e fotos da mesma] Oier nunca se rindió. A pesar de los chantajes, se mantuvo digno en sus convicciones y se ha ido con la cabeza alta y orgulloso de su militancia política. Gracias a la presión popular, en 2017 le suspendieron la condena que tenía impuesta en Francia y pudo vivir en Baiona para ser tratado en mejores condiciones de su enfermedad. Pero aun padeciendo una enfermedad grave e incurable no pudo regresar a Gasteiz para pasar sus últimos días cerca de su familia y amigos. Tanto el Estado Francés como el Español y el Portugués lo vigilaban de cerca por si mejoraba, para volver a encerrarlo. Por ello, queremos recordar que Oier ha fallecido como un represaliado político y no en libertad.
[...]
Y no puede haber medias tintas en la resolución de las consecuencias de un conflicto político. O se solucionan las razones por las que esos militantes políticos se unieron a la lucha o el conflicto será eterno, la lucha seguirá y las consecuencias también. Amnistiarik Gabe bakerik ez! / VER: amnistiAskatasuna

Ver tb.: «Dos manifestaciones y un grito unánime por la libertad de los y las represaliadas políticas gravemente enfermas» (halabedi.eus)

domingo, 13 de janeiro de 2019

A propósito das manifestações de Bilbo e Baiona pelos «direitos dos presos»

Se no seio das forças de esquerda – até nas mais consequentes – está na moda a defesa férrea do actual regime de democracia burguesa e parlamentarista, e do «alargar» mais à direita (com muito folclore de «marxismo cultural» pelo meio), as manifestações que, no início do ano, se realizam no País Basco «pelos direitos dos presos» são um bom exemplo disso. Frente ao discurso da direita mais «extrema», cabe lá quase tudo, cabem lá quase todos. E há social-democracia com fartura.

Os conceitos sobre os «direitos dos presos» são cada vez mais imprecisos e genéricos, ou, quando se tornam claros e concretos, deixam claro que não visam a sua libertação imediata. Excepto a dos presos doentes. Ao invés, aqueles que deram tudo pela libertação nacional e social de Euskal Herria têm de se sujeitar à «legalidade» (espanhola), cumprir as penas «em cadeias bascas» [que não o são], reconhecer «o dano injusto causado».

A linguagem é de ONG: as manifestações são ditas, pelos seus promotores e por responsáveis políticos variados, como contributos «para a convivência e a paz» (qual?), valoriza-se a «democracia» (qual?), a defesa dos «direitos humanos» e há «buenrollismo» para encher um saco! Esta «convivência», como bem sabemos – e no País Basco parece haver quem continue alerta –, é a da imposição e a da ocupação, a do peso da bota do capitalismo sobre os trabalhadores bascos, a de Altsasu ou a da Alde Zaharra de Iruñea [Pamplona].

Dizem os promotores que não haverá resolução do conflito enquanto os presos não estiverem fora das cadeias e os refugiados não regressarem – e isso é certo. Mas também o é não haver resolução possível enquanto não forem encaradas as causas do conflito, aquilo que está na sua origem, a luta dos bascos pela independência e o socialismo, contra a opressão que sofrem enquanto povo e trabalhadores. E a «paz da submissão» jamais trará os frutos que se desejam; só servirá para perpetuar o conflito.

De acordo com os promotores das mobilizações de ontem «pelos direitos dos presos», que decorreram na capital biscainha e na de Lapurdi, no País Basco Norte, estiveram presentes na de Bilbo 76 mil pessoas e, em Baiona, 9000. Merecem o nosso respeito, assim como os familiares de todos os presos políticos bascos, estejam integrados na Etxerat ou não.

 Presoak kalera, amnistia osoa! 
Gora Euskal Herria askatuta!

sábado, 12 de janeiro de 2019

Su Ta Gar – «Gau iluna amaitu da»

Ao vivo em Durango (Bizkaia), em 2009. [Acabou a noite escura (há-de acabar)]

sábado, 5 de janeiro de 2019

«Ante el accidente sufrido por familiares de Garikoitz Aspiazu»

[De MpA] Ante el accidente de tráfico sufrido por la compañera y el hijo de 23 meses del preso político de Bilbo Garikoitz Aspiazu tras salir de la cárcel de Arles (a 721 kilómetros de Bilbo), el Movimiento Pro Amnistía y Contra la Represión quiere hacerles llegar su solidaridad a los tres.

No podemos dejar pasar que a Garikoitz, además de alejado, también lo mantienen aislado del resto de presos políticos, ya que él es el único que está en esta cárcel. Este hecho persigue dos objetivos: por un lado aumentar el sangrado económico de lxs familiares, ya que no pueden hacer el viaje con nadie más, y por otro profundizar en el aislamiento político del preso.

Con esta política, el Estado Francés hace una clara distinción entre presos, sacando de nuevo a relucir las diferencias entre «buenos y malos» y manteniendo la amenaza sobre quienes han sido acercados, ya que si alguno de estos incurriera en «comportamientos inadecuados», volvería a ser alejado. / Ver: amnistiAskatasuna 1 e 2

terça-feira, 25 de dezembro de 2018

Aclaración sobre el accidente sufrido por la hermana de Dani Pastor

[De MpA] Como hemos dicho, la hermana de Dani sufrió un accidente el viernes en el mismo Bilbo, cuando otro coche que no tenía preferencia en una rotonda golpeó violentamente el suyo.
[...]
Por otra parte, queremos informar de que si hasta ahora nuestro movimiento no ha dado la noticia del accidente, ha sido respetando la decisión de la familia de Dani, al igual que ahora la damos con su consentimiento. La familia de Dani entendía que el accidente se había producido antes de iniciar el viaje y que podía haber ocurrido cualquier otro día, y que no querían caer en el victimismo, menos aún teniendo en cuenta la cantidad de accidentes provocados y los 16 familiares asesinados por la política de dispersión. Por ello queremos pedir a las personas que difunden estas informaciones en las redes sociales, con buena fe pero sin contrastar, que actúen con prudencia y responsabilidad.

En cualquier caso y una vez hecha pública esta información, queremos denunciar la cruel política de dispersión que los Estados español y francés utilizan para chantajear a lxs presxs políticxs por medio de sus familiares. Siguiendo el lema del «arrepiéntete o tus familiares lo pagarán con sangre», están utilizando este tipo de violencia para empujar a lxs presxs políticxs al arrepentimiento y a la renuncia de su carácter político. Desde aquí nuestro más caluroso abrazo al gudari Dani Pastor y a sus familiares. / Ver: amnistiAskatasuna 1 e 2

quarta-feira, 14 de novembro de 2018

«Ante la huelga de carceleros españoles»

[De MpA] En esta huelga camuflada de lucha obrera, los carceleros demandan una subida salarial pero, sobre todo, demandan poner en práctica un protocolo aprobado el pasado año que les convierte en Autoridad Pública y que daría por buena la versión de los carceleros que denunciaran haber sufrido agresiones por parte de presxs, aún cuando no presentaran parte de lesiones.

A la hora de hacer sus reivindicaciones, los carceleros citan de manera constante los ataques que sufren por parte de lxs presxs y la situación de desamparo que padecen. Sin embargo, la realidad es muy diferente y son lxs presxs lxs que sufren constantes ataques: palizas, incumplimiento de las normas que hacen referencia a derechos, falta de asistencia médica, módulos de aislamiento, humillaciones, insultos y un largo etcétera son el pan de cada día en las cárceles españolas, esos agujeros negros que en las televisiones nos presentan como hoteles de lujo. Todo esto con la impunidad que los muros y los jueces de vigilancia penitenciaria ofrecen a los carceleros. / Ver: amnistiAskatasuna 1 e 2

sexta-feira, 9 de novembro de 2018

O preso tolosarra Manu Azkarate foi libertado

O preso político basco Manu Azkarate (Tolosa, Gipuzkoa), que sofre de uma doença grave, saiu ontem da cadeia de Alcalá Meco (Madrid), depois de o Supremo espanhol ter deliberado a favor da sua defesa, que solicitava a aplicação do Código Penal de 1995.

Azkarate foi preso pela última vez em 2016, em Marselha (França), e entregue às autoridades espanholas. Encarcerado em prisões da região de Madrid, teve de ser transferido para instalações hospitalares pelo menos duas vezes, devido à grave doença de que padece.

A defesa do tolosarra solicitou que lhe fosse aplicado o Código Penal de 1995, mas a AN espanhola indeferiu esse pedido. O Supremo espanhol, que demorou mais de um ano a deliberar, tomou agora uma decisão favorável à defesa e que implica a libertação do tolosarra.

Ugaitz Errazkin também libertado
O preso político basco Ugaitz Errazkin (Hernani, Gipuzkoa) foi igualmente libertado ontem, depois de a AN espanhola o ter absolvido no julgamento em que estava envolvido. O natural de Hernani, que tinha cumprido pena no Estado francês, encontrava-se na prisão de Algeciras, tendo sido transferido para a de Valdemoro para o julgamento. / Ver: agências

domingo, 21 de outubro de 2018

Cerca de 40 mil em Donostia pelos «direitos dos presos bascos»

Cerca de 40 mil pessoas, de acordo com o insurgente.org e o ahotsa.info, participaram este sábado em Donostia numa manifestação promovida pela plataforma Orain Presoak [Agora os presos], próxima da esquerda abertzale oficial, em defesa dos «direitos dos presos bascos» (ahotsa.info) e pela «aproximação ao País Basco dos presos da ETA» (insurgente.org).

De acordo com ambas as fontes, os organizadores congratularam-se com o apoio plural à mobilização, em que se contaram sindicatos como UGT, LAB e ELA, e forças partidárias como EH Bildu, PNV, Podemos, EH Bai e CUP (dos Países Catalães).

Na mobilização da capital guipuscoana, exigiu-se o fim da dispersão (ou seja, que os presos cumpram as penas o mais perto de casa), a libertação dos presos com doenças graves e o fim das medidas de excepção que são aplicadas. Para os promotores desta manifestação é importante resolver «a questão dos presos», no caminho da «normalização». / Ver: insurgente.org e @AhotsaInfo

sábado, 20 de outubro de 2018

Médicos detectam que Kepa del Hoyo sofreu um enfarte 5 dias antes de morrer (cas.)

[De Ramón Sola / «Médicos detectan que Kepa del Hoyo sufrió un infarto cinco días antes de morir»] El fallecimiento del preso Kepa del Hoyo el 31 de julio de 2017 en Badajoz fue despachado como «muerte natural» debida a una rotura de corazón. Pero el análisis del informe anatomopatológico y de las intervenciones médicas en los días previos llevan a la conclusión de que sufrió un infarto cinco días antes. Se diagnosticó erróneamente como ataque de ansiedad. La familia ha presentado una reclamación a Instituciones Penitenciarias. / Ver: naiz.eus

quinta-feira, 20 de setembro de 2018

«Los policías dieron un trato humillante al preso político de la Txantrea Patxi Ruiz»

El Movimiento Pro Amnistía y Contra la Represión quiere denunciar el trato dado por la Policía Española y por los carceleros de la prisión de Iruñea al preso político vasco Patxi Ruiz.

El 17 de septiembre Patxi fue conducido a su domicilio familiar en el barrio de la Txantrea de Iruñea para que llevará acabo una visita con su padre, gravemente enfermo. Permaneció allí durante una hora, pero a la alegría de poder ver al aita hay que sumarle el trato vejatorio que mantuvieron los policías.

Por un lado, queremos denunciar el comportamiento mantenido hacia la familia. Pusieron pegas para que la madre pudiera estar con el padre, que se encuentra impedido (necesita asistencia constante), a lxs hermanxs no les dejaron estar en la casa, mantuvieron a Patxi con las esposas puestas durante toda la visita y no se las quitaron ni para que pudiera abrazar al padre, los policías se dirigieron a él de manera grosera, y pusieron problemas incluso para que le dieran agua argumentando que no había vasos de plástico. Además de esto, mientras estaba en el asiento tuvo a un policía a cada lado, prácticamente en contacto físico, y no respetaron su intimidad ni para despedirse del aita.

Por otra parte, en la calle profirieron amenazas contra lxs amigxs que se habían acercado a mostrar su apoyo Patxi, y cuando sacaron de casa al preso político comenzaron a empujar a lxs allí congregadxs. / Ler mais: amnistiAskatasuna 1 e 2

«O preso político Hodei Ijurko saiu esta manhã da prisão, depois de 10 anos na cadeia»
Hodei Ijurko, preso natural de Iturrama com fortes ligações familiares a Etxarri Aranatz (Sakana, Nafarroa), saiu esta manhã da cadeia de A Lama, depois de ter passado dez anos lá dentro.

Familiares e amigos esperavam pelo preso navarro, que hoje será recebido em Etxarri. Amanhã, às às 19h00, será recebido no bairro de Iturrama, em Iruñea. Ijurko foi preso por uma acção de kale borroka. / Ver: ahotsa.info

quinta-feira, 13 de setembro de 2018

Independentista galega fica livre após seis anos de prisom fora da Galiza

Presa até hoje na província de Leom, fora do seu país, a militante independentista Maria Osório ficou em liberdade e foi acolhida às portas do cárcere por familiares, companheiros e amizades.

Quando escrevemos estas linhas, a já ex-presa independentista Maria Osório estará na estrada, a caminho da Galiza, umha vez livre da sua longa prisom de 6 anos em regime de dispersom penitenciária fora da Galiza e como presa de Especial Seguimento (FIES-3).

Recebida já às portas do cárcere de Mansilha (Leon) por um grupo de pessoas solidárias que exibírom bandeiras da Galiza, a vizinha de Bezerreá, condenada inicialmente por «pertença a bando armado», viu a sua condena reduzida após alguns recursos da defesa, até o cumprimento final de 6 anos.

Os coletivos solidários (Ceivar, Que voltem para a casa) e alguns meios de comunicaçom denunciárom a pressom de elementos da Guarda Civil espanhola à paisana, que marcárom presença no ato de recebimento, tirando fotos às pessoas presentes. Houvo também identificaçons de familiares e amizades, prática habitual das forças repressivas espanholas. (Diário Liberdade)

segunda-feira, 10 de setembro de 2018

MpA realizou manifestação a favor da amnistia em Donostia

O Movimento pró-Amnistia e contra a Repressão (MpA) realizou ontem, segundo domingo das regatas da Kontxa, uma manifestação em defesa da amnistia pelas ruas do centro da capital guipuscoana. [Na foto.]

A mobilização, que partiu às 13h30 do Boulevard donostiarra, teve como lema «Gudariak direlako, amnistia osoa» [Porque são gudaris, amnistia total].

Apenas 15 minutos depois, partiu do mesmo local uma manifestação do movimento Kalera Kalera, ligado à esquerda abertzale oficial, com o lema «Presoak kalera, bada garaia» [Os presos para a rua, já é hora].

Denunciaram o incumprimento de pontos de «Aiete» [a que a esquerda abertzale oficial atribui grande relevo] e, entre outras coisas, pediram ao Governo espanhol o regresso dos presos e dos refugiados bascos a Euskal Herria, bem como mudanças na política prisional, nomeadamente «porque a ETA se dissolveu», argumentaram. / Mais info: amnistiAskatasuna e argia