Mostrar mensagens com a etiqueta marxismo. Mostrar todas as mensagens
Mostrar mensagens com a etiqueta marxismo. Mostrar todas as mensagens

domingo, 24 de fevereiro de 2019

«Réquiem por las FARC-EP»

[De Isauro Yosa] Jesús Santrich ha mantenido una posición limpia, honesta frente a lo que hoy son unos acuerdos fallidos, tuvo el carácter para denunciar el incumplimiento deliberado y prevenir al ELN, fue el único capaz de observar con verdadero criterio objetivo los «errores» del proceso de paz y por eso está preso.
[…]
Irónicamente, después de 50 años, no fue la oligarquía colombiana ni fueron los gringos los que acabaron con las FARC-EP, sino gente de «adentro». Pero las mareas cambian y no se echa por tierra la dignidad de un pueblo y su legado tan impunemente. (rebelion.org)

quinta-feira, 21 de fevereiro de 2019

«El Capital, un libro que asusta al capital… y al reformismo»

[De Iñaki Gil de San Vicente] El título de este librito surge del desarrollo del tercer capítulo del borrador sobre «La urgencia de la praxis política de El Capital», que estaba en proceso de elaboración final tras una larga fase de discusión colectiva sostenida en Catalunya, en Euskal Herria y en Galiza a finales de 2018. Ahora lo presentamos en forma digital a la espera de que más adelante se publique en formato libro con un añadido en el que se analizarán los acontecimientos acaecidos entre ambos momentos.

Fijémonos en algo que puede pasar desapercibido: los debates se han realizado y se realizan en naciones oprimidas. Colectivos de trabajadoras y trabajadores con niveles de conciencia nacional no española han visto la necesidad de una lectura política de El Capital, una lectura no determinada previamente por el molde ideológico del estatalismo centralista y nacionalista de la izquierda española. ¿Cómo explicarlo? (boltxe.eus)

quarta-feira, 20 de fevereiro de 2019

Gazte Koordinadora Sozialistaren aurkezpen prentsaurrekoa

Apresentação, numa conferência de imprensa realizada esta semana em Gasteiz, da Gazte Koordinadora Sozialista.

Ver tb.: «Gazte problematikari klase perspektibatik erantzuteko: Gazte Koordinadora Sozialista» (eus./cas.) (BorrokaGaraiaDa)

terça-feira, 19 de fevereiro de 2019

«De la V Asamblea al marxismo vasco (I)»

[De Iñaki Gil de San Vicente] Os presentamos el primer capítulo «De la V Asamblea al marxismo vasco», escrito por Iñaki Gil de San Vicente para el libro recientemente publicado por Boltxe Liburuak bajo el título El nacionalismo revolucionario: hermanos Etxebarrieta, Txikia, Argala. Semanalmente vamos a publicar cada uno de los capítulos que conforman el texto.
[...]
Debe ser seña de identidad de las izquierdas revolucionarias de las nacionalidades y del conjunto del Estado la asociación de la «España roja con la España rota» o, si se quiere, la destrucción del «Estado burgués y del Estado nacional español» como condición de la revolución socialista de los trabajadores y la emancipación de las naciones oprimidas.

Más adelante deberemos volver sobre esta concepción estratégica que mina las bases de «España» como marco de acumulación de capital, porque este principio es la base del marxismo vasco (BorrokaGaraiaDa)

sábado, 16 de fevereiro de 2019

«El capítulo 1 del tomo 1 de "El Capital"» [vídeo]

[De Néstor Kohan // La teoría del valor y la lógica dialéctica en El Capital de Marx] Siguiendo las enseñanzas de Lenin en sus «CUADERNOS FILOSÓFICOS», nos tomamos en serio su recomendación: quien no estudie la lógica dialéctica poco entenderá de «EL CAPITAL» de Marx. Este video intenta hacer una introducción a la lógica dialéctica en el capítulo 1 del tomo 1 de «EL CAPITAL», a 200 años del nacimiento de su autor. Sugerimos complementarlo con la lectura de «HISTORIA Y CONCIENCIA DE CLASE», de Lukacs.

Marx y la lógica dialéctica en El CapitalVer: amauta.lahaine.org

domingo, 10 de fevereiro de 2019

«Os 120 anos do "Pobre B. B."»

[De José Carlos Faria / texto de 2018] «O pobre B. B., vindo das negras florestas para o asfalto das cidades», poeta, dramaturgo, encenador, ensaísta e teórico, viria a revolucionar a arte teatral, propondo e definindo o modelo de uma nova concepção estética, materialista e dialéctica, de empenhamento político visando a transformação da realidade social, operada pela superação da alienação e pelo incremento da consciência crítica dos espectadores.

Dizia:
O pior analfabeto é o analfabeto político. / Ele não houve, não fala, nem participa nos acontecimentos políticos. / Ele não sabe que o custo de vida, o preço do feijão, do peixe, da farinha, / da renda de casa, do sapato e do remédio dependem das decisões / políticas. (avante.pt)

quarta-feira, 6 de fevereiro de 2019

O Boltxe entrevista Alberto Pinzón, intelectual e marxista colombiano

Entrevista de Andoni Baserrigorri, para o portal boltxe.info, a Alberto Pinzón, marxista colombiano e observador nas conversações entre as FARC-EP e o Estado, no período de Pastrana.

«Hay que crear las condiciones para desestructurar al bloque de poder… combinando todas las posibilidades de lucha que existan»Ver: lahaine.or

quarta-feira, 23 de janeiro de 2019

Maurício Castro: «Considero impresindible volver a Marx y estudiar su obra»

[Entrevista de Andoni Baserrigorri] Debo admitir que siento una especial admiración por la figura de Lenin y diría que sí, que es tal vez el único que alcanza un grado comparable al de Marx como talento teórico, con una obra monumental en extensión y variedad, que no deja de sorprender cuando tenemos en cuenta que, en simultáneo, fue capaz de organizar y dirigir la toma del poder por un pequeño partido, que consiguió ganar los corazones de millones de habitantes del antiguo imperio zarista. También me parece admirable su capacidad crítica de la realidad, lejos de todo dogmatismo y con gran fertilidad teórica, lo que también lo acerca al genio alemán que, sin duda, era su principal referente teórico. / Ver: boltxe.eus

sábado, 12 de janeiro de 2019

«Jorge Beinstein y la teoría marxista de la crisis»

[De Néstor Kohan] Los libros y la obra de Jorge (como sus videos y artículos) dejan traslucir fastidio y desprecio ante la decadencia civilizatoria de la sociedad capitalista. Un malestar profundo ante la impunidad de la cultura mercantil, mediocre, lumpen y mafiosa que se ha instalado como «normal».

Quizás ese enojo tan profundo ante la injusticia, ese fastidio no disimulado y la herida abierta de ese malestar lo llevaron a la muerte, más allá de los motivos médicos puntuales que desconocemos. No lo sé. No lo pude conversar con él. Por eso siento este gusto tan amargo y ácido en la boca.

A pesar de eso, me quedo, elijo quedarme, esta vez sin ironía, con el recuerdo de un revolucionario experimentado, en un cuerpo viejo, pero que poseía un espíritu joven y rebelde, siempre dispuesto, a pesar de sus limitaciones físicas, a integrarse, hasta el final, a la rebeldía organizada, apostando hasta el último aliento a la revolución latinoamericana, brindando sus saberes e investigaciones a la insurgencia revolucionaria, en su propio país y a escala internacional. / Ver: reroja.net ou cipec.nuevaradio.org
«Recuperamos entrevista com o revolucionário marxista Jorge Beinstein (1943-2019): "A chegada do socialismo é umha necessidade, nom umha inevitabilidade"»
[Entrevista de Maurício Castro em 2012, publicada no Diário Liberdade e na revista Abrente] / VER: Diário Liberdade

sexta-feira, 11 de janeiro de 2019

«Jorge Beinstein: Muere un titán de la investigación económica marxista»

[De Canarias Semanal / La Haine] Es la noche del jueves, madrugada del viernes, nos llegó la impactante noticia de que el pensador, economista y marxista argentino Jorge Beinstein había fallecido.

La biografía de Jorge Beinstein (ver resumen abajo) no sólo fue la propia de un profundo estudioso de la Economía y la política mundial. Beinstein fue mucho más. Fue un militante revolucionario que, en situaciones políticamente adversas, estuvo militando en las organizaciones populares de su país y de América Latina. (lahaine.org)

sexta-feira, 28 de dezembro de 2018

«2018, Ano Marx (e XII) / Mais marxismo para armar a crítica galega»

[De Maurício Castro] Cabe entom formular perguntas ainda nom cabalmente respondidas, tais como: Que caracteriza o tantas vezes apontado «atraso galego» frente a outras naçons oprimidas europeias? Porque a nossa burguesia se incorporou ao projeto nacional da burguesia espanhola? Como caracterizar hoje a forma do capitalismo galego e a sua inserçom no capitalismo espanhol, europeu e mundial?

Trata-se, sem dúvida, de um trabalho pendente que só pode ser abordado adequadamente a partir das categorias e do método de análise do marxismo, hoje praticamente banido dos espaços académicos e políticos da Galiza. A grave carência de um campo de estudo sério com essa perspectiva tem simultaneamente como premissa e como resultado o escasso desenvolvimento de um movimento revolucionário galego. (sermosgaliza.gal)

sexta-feira, 21 de dezembro de 2018

Argala, histórico combatente basco

[Texto originalmente publicado pela ASEH em 2005 e que agora sofreu ligeiras alterações e emendas] Argala foi um dos homens mais carismáticos e decisivos na história da ETA. Morreu a 21 de Dezembro de 1978, depois de uma bomba colocada debaixo do seu carro, em Angelu (Lapurdi), ter explodido. A data escolhida e o procedimento utilizado vinham a mostrar a operacionalidade e ideologia dos grupos parapoliciais, que quiseram dar o seu selo cinco anos depois da morte de Luis Carrero Blanco.

José Miguel Beñaran Ordeñana nasceu em Arrigorriaga (Bizkaia), em 1949. Depois de uma infância e adolescência marcadas pelo ambiente social do franquismo, Argala entrou na ETA com outros jovens do seu grupo. Em 1968 e como consequência de umas detenções, José Miguel Beñaran abandonou a sua localidade, tendo-se refugiado em Oñati (Gipuzkoa) durante bastante tempo e adoptado o nome de Iñaki. Exilado depois em Iparralde (País Basco Norte), participaria activamente na futura evolução da organização armada. Nesses anos de intensidade dialéctica, Argala fez célebre a frase de seu próprio cunho: «Eu discuto com todos, intelectualizo os militares e militarizo os intelectuais».

Em Dezembro de 1973, José Miguel Beñaran Ordeñana, agora com o nome Fernando, encontrava-se em Madrid, com os outros membros do Comando Txikia. Recorde-se que Argala foi o militante que pressionou o botão que detonou a bomba que matou Carrero Blanco, previsível sucessor de Franco. O atentado espectacular deu mais uma machadada no regime fascista e acelerou o processo de derrubamento do franquismo. Argala era o militante metódico e disciplinado que transparecia de modo natural a sua imensa qualidade humana. Viveu de forma intensa a sua clandestinidade. Adorava discutir, jamais fazia concessões, sustentava os seus argumentos com grande solidez e sempre de frente. Captava rapidamente os erros dos seus oponentes, ganhando a discussão com rapidez. De qualquer forma, fazia-o desde uma postura honesta, discutia sem descanso até equilibrar as posições, independentemente de quem tivesse o ponto de análise mais correcto.

De novo em Iparralde, participaria na reestruturação da ETA. No seio da organização armada havia divergências quanto a mudanças internas e, fundamentalmente, quanto à análise do futuro político. Argala jogou aqui um papel determinante, em duplo sentido: analisando as consequências da queda do regime franquista e as mudanças que se avizinhavam, e estudando o desdobramento para abarcar todas as frentes de luta sobre um novo modelo orgânico, deixando para a ETA o campo militar. Desta forma constituía-se em Novembro de 1974 a ETA militar, e a análise realizada por José Miguel Beñaran ficaria marcada num manifesto que se publicaria nos últimos dias desse mês.

Em Outubro de 1976, Argala casou-se na ilha francesa de Yeu, onde estava deportado, com Asun Arana, cujo companheiro, Jesús Mari Markiegi, havia sido morto numa emboscada policial em Gernika, em 1975. Depois de abandonar Yeu, alugaram uma casa em Angelu (Lapurdi). Quando se produziu a sua morte, a Polícia bloqueou e proibiu a entrada na sua terra natal, Arrigorriaga. Como protesto pelo cerco, uma assembleia popular decidiu que todos os habitantes se fechassem em suas casas e que acompanhassem o cadáver só a mãe, os irmãos e os companheiros. Duas pessoas que levavam a bandeira do KAS abriram um pequeno cortejo que avançava lentamente perante o cordão policial. Um punhado de militantes, familiares e amigos foram os últimos testemunhos da última viagem de Argala. (aseh)

Leituras: «Argala» (marxists.org)

«Prólogo ao livro de Jokin Apalategi, Nationalisme et question nationale au Pays Basque, 1830-1976 (1977)» (BorrokaGaraiaDa)

«Argala 1978–2016: en la sección MEMORIA de Mugalari esta entrevista realizada unos años atrás con dos hermanos de Argala» (BorrokaGaraiaDa)

domingo, 16 de dezembro de 2018

«A concentração do proletariado nas grandes cidades»

[De Gabriel Landi Fazzio] Nos anos 90, uma onda ideológica burguesa avançou audaciosamente mesmo sobre as organizações mais combativas do movimento proletário e camponês, erguendo como suas palavras de ordem: chega de História; morte à luta de classes; longa vida aos «novos sujeitos» históricos da sociedade-cidadã! Segundo o mantra dos especuladores financeiros e dos monopólios tecnológicos, em breve todos nós viveremos em um mundo em que o trabalho humano se tornará obsoleto, sendo realizado por completo pelas máquinas. Há inclusive quem, na «esquerda», se deixe enganar por esses contos de carochinha burgueses. (resistir.info)

sábado, 15 de dezembro de 2018

Néstor Kohan: «Marx: Dialéctica, história e colonialismos» [vídeo]

[Comunicação enviada ao congresso «Pensant l’emancipació avui», em Barcelona] ¿Cuál es la concepción de la dialéctica en Marx a la luz de los últimos textos y materiales, hasta ahora inéditos en castellano, publicados recién en el año 2018?

«Marx: Dialéctica, historia y colonialismos»¿Qué diferencia la filosofía universal de la historia, occidentalista, etno y eurocéntrica, determinista y teleológica, de la concepción materialista multilineal de la historia investigada y desarrollada por Marx? ¿Cómo leer EL CAPITAL de Marx desde esta concepción multilineal de la historia, focalizada en los pueblos rebeldes en lucha contra el sistema capitalista a escala mundial? ¿Por qué el anticolonialismo militante de Marx debe formar parte insustituible de los denominados (en la Academia) «estudios poscoloniales» y su epistemología «decolonial»? / Ver: amauta.lahaine.org

quinta-feira, 6 de dezembro de 2018

«Los vascos, de la nación al estado»

[De José Miguel Beñarán, Argala] Por supuesto que las fuerzas políticas de la burguesía se opondrán a ella. Pero lo más triste sería que también lo hiciesen las fuerzas políticas representativas de la clase obrera española. Nosotros renunciamos a intentar determinar cómo ha de configurarse el proceso revolucionario español y muchos estaríamos dispuestos a ayudarles en su tarea. Pero a cambio exigimos que a los trabajadores vascos se nos respete el derecho a decidir ya desde hoy cómo queremos construír el futuro, nuestro futuro.

La opción que hoy ofrece el sector patriótico de la clase obrera vasca no es únicamente una opción para Euskadi, sino indirectamente también para los trabajadores españoles y franceses en cuanto que la revolución socialista vasca no puede sino potenciar las de sus respectivos países. Ella constituye la mejor aportación que la clase obrera vasca puede hacer a los trabajadores de todo el mundo. (lahaine.org)

terça-feira, 4 de dezembro de 2018

«Argala hoy»

[De Iñaki Gil de San Vicente] Como marxista sabía que eran muy improbable, casi imposible, que se dieran en un momento preciso todas las circunstancias que forzasen a la burguesía a tolerar de forma pasiva y pacífica ser expropiada de sus inmensas riquezas privadas sin provocar antes una represión salvaje y, en caso extremo, una contrarrevolución inhumana, por lo que veía la violencia defensiva como una táctica de mal menor necesaria para evitar un mal mayor innecesario.
[...]
Las diversas formas posibles y deseables, efectivas política y éticamente, de practicar el derecho a la Rebelión deben decidirse mediante estrategias conscientes. Lo que nunca debe hacerse es silenciar ese derecho elemental, ocultarlo al conocimiento de quienes padecen opresión y la aceptan creyendo que es voluntad divina. Nunca debe hacer propaganda «democrática» para que los y las oprimidas renuncien definitivamente al derecho a la resistencia y acepten sólo las vías institucionales toleradas por la opresión: eso es inhumano. (BorrokaGaraiaDa)

sexta-feira, 30 de novembro de 2018

«2018, Ano Marx (XI) / Ética, política e ideologia»

[De Maurício Castro] A política, como disputa do poder entre as classes no ámbito da sociedade civil, impom a sua ética para além das boas palavras, servindo a ideologia, no caso da classe dominante, para mascarar e confundir umha e outra. A compreensom da articulaçom entre as três categorias (ética, ideologia e política) irá ajudar-nos a evitar ficarmos reduzidos e atrapalhados em princípios moralizantes na hora de agirmos social e politicamente, enquanto classe. Para tal, torna imprescindível assumirmos a prioridade ontológica da açom política para a transformaçom da realidade em funçom das possibilidades materiais existentes, servindo-nos da ideologia que, no caso da classe trabalhadora, deverá ser verdadeira ou científica nas suas pretensons. (sermosgaliza.gal)

sábado, 24 de novembro de 2018

«Crítica ao pensamento descolonial (III): Fanon, inimigo do essencialismo que defende a teoria descolonial»

[De Cristian Sima Guerra] Como vemos, o Fanon realmente existente é radicalmente diferente ao Fanon que defendem os descoloniais, pois nom só se opunha à defesa da negritude e do essencialismo identitário, como também nom recusa o «pensamento ocidental» (e muito menos a ciência!). Ainda mais, acha que afirmar que existe um pensamento africano ou um pensamento ocidental (isto é defendido polos descoloniais, e inclusive falam de «pensamento islámico») nom é mais que umha outra falsificaçom racista e colonialista, através da qual os colonialistas europeus racializam o pensamento. Por esta razom, Fanon reivindica a si próprio como inegavelmente universalista, pois julga que todos os seres humanos som partícipes e donos de todas as expressons culturais desenvolvidas pola sua gente: o conjunto da humanidade (Diário Liberdade)

terça-feira, 6 de novembro de 2018

«Crítica ao pensamento descolonial (II): O pensamento descolonial e a falsificaçom do marxismo»

[De Cristian Sima Guerra / traduçom do Diário Liberdade] Como vemos, é abertamente falso que Marx pensasse só em homes brancos e europeus na hora de pensar na emancipaçom. Além disso, foi crítico com o etnocentrismo alemám dos jovens hegelianos e, apesar das falsificaçons das suas reflexons sobre a Índia, foi um defensor da sua independência política e um autor profundamente anticolonial, como refletem as suas reflexons sobre a Índia, China ou Irlanda.

Outro tipo de etnocentrismo que os teóricos descoloniais assinalam ao marxismo consiste em que este considerava, segundo eles e elas, que todas as sociedades passavam polas mesmas etapas polas que tinha passado Europa Ocidental, embora a diferentes ritmos. Mas isto é matizável por várias razons. (Diário Liberdade)

sexta-feira, 2 de novembro de 2018

«2018, Ano Marx (X) / Razom dialética e superaçom do capital»

[De Maurício Castro] A relaçom contraditória de Marx com a dialética hegeliana tornará pleno reconhecimento da sua utilidade para o seu estudo científico a partir da Contribuiçom para a crítica da economia política (1859), segundo reconhece na correspondência da época.

Em definitivo, a razom dialética, entendida como racionalidade objetiva submetida à realidade; o historicismo concreto, que dá prioridade à produçom material da vida sobre as formas de relaçons humanas delas decorrentes; e o humanismo, que situa o ser humano como produto da sua própria atividade histórica; constituem os esteios do pensamento revolucionário fundado por Marx. (Diário Liberdade)